Krzysztof Skarbek

Obok działań stricte malarskich, Krzysztof Skarbek zajmował się również akcjami artystycznymi, ulicznymi, szeroko pojętą sztuką medialną, a także działaniami okołomuzycznymi[1]. Zaangażowanie w akcje niezależnych grup artystycznych ówczesnego Wrocławia, a także preferowane działania koncertowe czy widowiska muzyczne, w sposób szczególny oddziałały na tworzone wówczas przez tego artystę realizacje wideo. Małgorzata Jankowska klasyfikuje je jako wideo w obszarze rytuału[2], wskazując na archetypiczno-ludyczne cechy twórczości, jak i zainteresowanie kulturami pierwotnymi i rytualnymi ceremoniami. Krzysztof Skarbek na scenie filmowej zadebiutował w 1985 roku obrazem Zmieniaj się[3], będącym zapisem na taśmie 16 mm, zmodyfikowanym poprzez bezpośrednie malowanie na kliszy, a także uzupełnionym animacją i techniką found footage[4].

Te początkowe doświadczenia wykorzystane zostały w czasie późniejszym do stworzenia autonomicznego języka wypowiedzi w wideo, opartego na strategiach filmowo-telewizyjnych. Rok 1989 przyniósł wyróżnienie na WRO’89 realizacji Nasz Beton-Aront (1989),w której artysta zainscenizował ciąg sytuacji wyprowadzonych ze skojarzenia betonowych trójnogów z prymitywnymi totemami[5]. Stylistycznie praca ta zbliżona jest do twórczości malarskiej Skarbka, bazującej na spontanicznej, intensywnej afirmacji życia wzbogaconej o pierwiastek szaleństwa, magii i rytuału[6]. Akcja tego filmu rozgrywa się na <<Nowej Industrialnej Wiosce>>. Ludzie ze swoimi rytuałami  w maskach, świętych barwach akcentują surową, nieprzystępną rzeczywistość, w której przyszło im żyć. Starają się oswoić poprzez magiczne działania. W filmie tym można dostrzec to, co porusza w granicznych sytuacjach Nasze zmysły, a mianowicie: Prometeizm, Bunt, Heroiczność, Dobry Humor. BETONOWE konstrukcje – moduły to jak święte posągi – Ołtarze lub pierwotny Busz. Odwieczne siły zderzają tu miłość  i przemoc[7].

Zapisy te, często posługując się schematem performance lub zarejestrowanymi akcjami koncertowymi w przestrzeni publicznej (Akcja Notoro, 1990), poddawane są działaniom ingerującym w strukturę obrazu – technika komputerowej obróbki, kolaż, animacja i found footage. Tworzony przez Krzysztofa Skarbka symultanicznie przenikający się system języków różnych technik wypowiedzi, pozwala wykreować całkowicie autonomiczny świat, nierzadko opierający się o estetykę absurdu (Podróż Egzotyczno-Ekstatyczna, 1994[8]). Warto pamiętać również o tym, że wideo stanowi  w tym przypadku formę przedłużenia medium klasycznego, jakim jest pędzel malarski, dzięki czemu obrazy elektroniczne uzyskują zbliżone stylistycznie cechy do płócien tego artysty. Każdorazowo dużą rolę odgrywa w tych pracach również dźwięk, który  w realizacjach Skarbka przyjmuje formę agresywnej, kontrkulturowej muzyki, charakterystycznej dla początku lat 90.

Fragment pracy magisterskiej.


[1] W latach 1989-1993 Krzysztof Skarbek razem m.in. Michałem Hyckim, Jackiem Jankowskim „Pontonem” Igorem Wójcikiem i Romanem Regą tworzył grupę rockową Połykacze pereł z Odry. Następnie współtworzył grupę artystyczną Karuzela Braders, Gabinet Operacji Plastycznych, a także
w latach 1992-95 Odnowę Uczuć. Skarbek uczestniczył również w działaniach parateatralnych
i happeningach Pomarańczowej Alternatywy, będąc przede wszystkim autorem opraw scenograficznych akcji.

[2] Jankowska, 2004, s. 99.

[3] Wcześniej, w 1984 roku powstał clip filmowy Życie na scenie i na ulicy . Natomiast w 1985 roku Krzysztof Skarbek otrzymał główną i specjalną nagrodę za realizację Zmieniaj się na III Międzynarodowym Festiwalu Film poza kinem, odbywającym się w ACK Pałacyk we Wrocławiu.

[4] Found footage to kino robione z taśm gotowych, zrealizowanych już przez kogoś innego. Tworzone
z obrazów wyrwanych z komunikacyjnego obiegu albo znalezionych na śmietniku czy w archiwum,
z wtórnie przerabianych obrazów z odzysku. To kino recyklingu, ponownego użycia cudzych taśm filmowych. Cyt. za Krajewski, 2009, s. 72.

[5] Patrz: Kołodyński, 1990, s. 15.

[6] Cały proces tworzenia filmu video jest dla mnie warunkowany myśleniem malarza. I odwrotne, wiele spośród moich obrazów na płótnie jest jakby zatrzymanymi kadrami filmowymi. Patrz: Skarbek, 2000,
s. 5.

[7] Cyt. za Kluszczyński, 1994, s. 97-98. Patrz: Katalog, 1992, s. 36.

[8] Zapis zrealizowany razem z Małgorzatą Kazimierczak. Podróż Egzotyczno-Ekstatyczna zrealizowana została na potrzebę programu Subb Kontr Konserwa, emitowanego w latach 1993-1995 w TVP.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: