Symulacje, gry i obiekty przestrzenne Andrѐ Siera

Pozory szczytu rozumianego jako małpa człekokształtna, humanoid,

Ape-x, punkt triangulacyjny, zbiór maszyn sztuki,

słowo opisujące początek interakcji człowiek – maszyna.

Andrѐ Sier[1]

 

Łódź – miasto kojarzone ze sztuką współczesną i eksperymentalnymi działaniami w zakresie sztuki ruchomych obrazów stosunkowo niedawno zyskało nową, niestandardową przestrzeń wystawienniczą – prowadzoną przez Michała Brzezińskiego Galerię NT – pomyślaną  jako strefa prezentacji zjawisk artystycznych pojawiających się na obszarze sztuki nowych technologii ze szczególnym uwzględnieniem mediów elektronicznych[2]. Sztuka związana z elektroniką na dobre już zakorzeniła się we współczesnych praktykach artystycznych, a w ramach tzw. sztuki nowych mediów (czy też sztuki nowych technologii) wykształciły się tendencje anektujące języki programowania komputerowego z powodzeniem wykorzystywane w różnorodnych strategiach pracy twórczej. I właśnie na promocji tego typu działań zależy łódzkiej galerii, w której w lipcu oglądać można było  twórczość portugalskiego artysty medialnego Andre Siera.

Pokaz slajdów wymaga JavaScript.

Prace młodego artysty to oryginalna pod względem stylistyczno-formalnym strategia działań,  w dużej mierze opierająca się na opracowanym przez Bena Fry’a i Casey’a Reas’a (ok. 2001 roku) języku programowania o paradygmacie obiektowym (ang. object-oriented programming)[3] – tzw. Processingu. Zastosowanie tego języka, który nota bene jest programem typu open source, dało możliwość zaprojektowania prac aby posiadały one takie cechy jak m.in. performatywność, procesualność, a także generatywność. Pod względem stricte technologicznym Sier bazuje na matematycznych/logicznych komendach tworzących linie kodu, które odpowiedzialne są za efekty wizualne dzieła, jak i jego funkcjonowanie w przestrzeni. Współpracujące na poziomie software’owym zaprogramowane współzależności odpowiadają za szczególnie istotne w przypadku twórczości Siera efekty wizualno-audialne, które współtworzą interaktywny charakter zaprezentowanych na wystawie prac.

Jest to fragment recenzji wystawy A-PEX, która ukazała się  na portalu obieg.pl (pod tym linkiem) – i do której przeczytania szczerze zachęcam. ;-)

fot. Michał Brzeziński


[1] Sier Andrѐ,[w] APE-X. Andrѐ Sier, red. Michał Brzeziński, katalog, Łódź 2010, s.36.

 

[2] http://galeria-nt.pl/ (stan z 26.07.2010).

[3] Programowanie obiektowe jest sposobem tworzenia programów komputerowych, które definiowane są za pomocą obiektów ( elementów łączących dane  z  funkcjami odpowiedzialnymi za wykonywanie tych danych). Obiekty komunikują się pomiędzy sobą w celu wykonania poleconych przez programistę zadań.  Patrz: http://yourim.eu/umk/min_prog_v.1.0.pdf

Reklamy

One comment

  1. Wygląda bardzo ciekawie, dobre pomysły

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: