Crash 2.0 – Robert B. Lisek w Galerii NT

Do 18 października w łódzkiej Galerii NT można oglądać jeszcze wystawę Crash 2.0 autorstwa Roberta B. Liska. W celu zapoznania się ze specyfiką wystawy zachęcam do przeczytania recenzji, która ukazała się na portalu o.pl .

Całość dostępna pod linkiem: recenzja. A poniżej fragment tekstu.

Działania artystyczne związane z tematami zagrożenia, ataków terrorystycznych, bezpieczeństwa czy nagonki medialnej w związku z aktualnymi wydarzeniami są nieustannie popularnymi obszarami wypowiedzi artystycznej. W dalszym ciągu zmianie nie ulega również wykreowana w 1973 roku myśl Piera Paolo Pasoliniego dotycząca massmediów będących według niego „bezpośrednim przejawem ducha władzy. Nowej, współczesnej władzy faszystowskiej, potrafiącej na swoją korzyść używać środków komunikacji i informacji, które stają się coraz bardziej wyrafinowane poprzez to, że działają nie tylko jako przekaźnik, ale także jako centrum tworzenia różnego rodzaju przekazu”[1]. Wydaje się więc, że zagadnienia te również w kontekście katastrofy smoleńskiej są aktualne i w sposób szczególnie bliski dotykają naszego społeczeństwa, co stanowi punkt wyjścia dla nowego projektu wrocławskiego artysty Roberta B. Liska Crash 2.0, w którym  zajmuje się „problemem bezpieczeństwa i bada katastrofę […] jako czynnik kulturotwórczy, czynnik powodujący kryzys polityczny i zmiany w istniejącym układzie. […] Stawia pytania dotyczące władzy politycznej i dyskusji, która koncentruje się na kluczowych punktach zbiorowego doświadczenia związanego z katastrofą”[2].

Pokaz slajdów wymaga JavaScript.

Postawa artystyczna jaką prezentuje Robert B. Lisek w dalszym ciągu należy jeszcze do mało popularnego w Polsce nurtu działań medialnych łączących strategie m.in. konceptualizmu, hacktywizmu i sztuki sieci. Stosując działania programistyczne inspirowane Institute of Applied Autonomy i Critical Art Ensemble artysta sięga również po bioinżynierię i biologię molekularną, czego wyrazem był m.in. zaprezentowany w 2008 roku projekt Das Gespenst/Widmo w Galeri Leto. Postać Liska związana jest również z założonym przez niego Fundamental Research Lab, a także grupami Laboratorium oraz Sympozjum Sztuki ACCESS.

Zapraszam również do przeczytania drugiego tekstu na temat wystawy Crash 2.0 znajdującego się na portalu recyklingidei.pl


[1] Marco Mancuso, Nie ufaj mediom, [w:] The Mediagate. Globalne ocieplenie, red. Michał Brzeziński, [katalog], Łódź 2010, s. 23.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: